Ζει ανάμεσά μας...

      Ο χρόνος δύσκολα θα περισσεύει και πολύ εύκολα θα χάνεται. Είναι όμως δεδομένο ότι περνάει πάντα με την ίδια συχνότητα. Έτσι ήταν και φυσικά θα είναι, για όλους όσους έχουμε αποφασίσει να ζούμε σε κάτι που ονομάζεται «ΜεγαλούΠΟΛΗ».

 

Η Ντουλάπα της μαμάς

   

    Όλα στο σχέδιο και όλα στο πρόγραμμα.... η φαντασία έχει χαθεί... τη ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ για ένα κουστούμ για ένα κουστούμ. 

Η αποανάπτυξη ως οδός διαφυγής από το έκτρωμα του καπιταλισμού

  Η θηλιά του καπιταλισμού σφίγγει ολοένα και περισσότερο, στο λαιμό ολοένα και περισσότερων κοινωνιών. Στο δικό μας χωράφι, οι αριθμοί που έχει επιφέρει η ακραία επίθεση του καπιταλισμού, δείχνουν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ανεργία στο 27%, ανεργία στους νέους 65%, ποσοστό πλυθησμού που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας 35%, απώλεια εισοδήματος (στα τελευταία έξι χρόνια) 35%, 20.000 άστεγοι στην Αθήνα, 4.000 αυτοκτονίες (η Ελλάδα πρώτη στη σχετική λίστα στην Ευρώπη ενώ πριν 5 χρόνια 'δεν υπήρχαμε' ούτε στις παγκόσμιες λίστες). Και η λίστα των αρνητικών συνεπειών δεν έχει τελειωμό. Παράλληλα, η Υγεία αποδεκατίζεται εις βάρος των πολιτών για να αυξήσουν -ακόμα περισσότερο- τα κέρδη τους οι φαρμακευτικές βιομηχανίες και οι ιδιωτικές ασφάλειες και κλινικές. Αποδεκατίζεται επίσης και η Παιδεία για να συνεχίζουν να πλουτίζουν τα ιδιωτικά φροντιστήρια, οι ιδιωτικές σχολές. Να υπενθυμίσω ότι μιλάμε για κοινωνικά αγαθά που οι πολίτες δικαιούνται δωρεάν.  Αντ' αυτού, η δημοκρατία εκτρέπεται προκειμένου να παίρνονται σοβαρότατες και επικίνδυνες αποφάσεις χωρίς πολλά - πολλά. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο... είτε θέλουμε να το ονομάζουμε φασισμό, είτε αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο καπιταλισμός να είναι καλά και το κεφάλαιο ευννοούμενο.

40 Χρόνια... πολιτικής καπηλείας.

     Ότι λέει ο τίτλος. 40 χρόνια έχουν περάσει από την  εξέγερση του Πολυτεχνείου και 40 χρόνια η πολιτική και δημοσιογραφική ελίτ αυτού του οικοπέδου, προπαγανδίζει μόνο ότι της αρέσει από εκείνη τη μέρα.

Social Waste - Στη Γιορτή Της Ουτοπίας

  

   Μια μουσική παρένθεση στο blog. Πρόκειται για περίπτωση όπου θα ήθελα να είναι ενημερωμένοι οι πάντες. Ακολουθεί αυτούσιο το δελτίο τύπου. Απολαύστε υπεύθυνα!!

ΟΙ ΠΑΠΙΕΣ... ΤΑ ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ...‏

  Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι να με φωνάζετε για βόλτα...

  Ο φίλος Λάμπρος Π. γνωστός και ως Yosemite Sam, είχε όρεξη για πετάλι.

Μια ποδηλατόβολτα μέχρι την Εύβοια!

  Μετά την επιστροφή από την Κρήτη, η μετάβαση στον ρου του λεκανοπεδίου Αττικής έπρεπε να γίνει με γλυκό τρόπο. Να μην πέσουμε με τη μία στα βαθιά γιατί όπως γνωρίζετε όλοι όσοι ζείτε στο λεκανοπέδιο, η κακάσχημη ρουτίνα του μπορεί να σε καταπιεί άμεσα. Έτσι λοιπόν, το ποδηλατικό δίδυμο ...'Ο Ψηλός κι Ο Κοντός', αποφάσισαν να πάνε διακοπές. Ο προορισμός ήταν η Κάρυστος και το ταξίδι έγινε με τα ποδήλατα!!!

Casual Saturday

Τι Οκτώβρης? Καλοκαιρινές διακοπές!!!!

  Τι πάει να πει ότι τέλειωσε το καλοκαίρι? Το καλοκαίρι τελείωνε στα τέλη του Αυγούστου -επειδή έτσι έπρεπε- για όσα χρόνια η ...δουλειά μας ήταν, να πηγαίνουμε στο σχολείο. Η κλεψύδρα του Οκτώβρη γύρισε τούμπα. Το νησί όμως είναι μία θάλασσα δρόμο, πιο πάνω από την Αφρική. Η δουλειά -τουλάχιστον σαν σερβιτόρος- τελείωσε εδώ και μια βδομάδα. Πλέον υπάρχει χρόνος και για ζήσω. Γι' αυτό δεν δουλεύουμε άλλωστε? Ή όχι?

alobomi

   «alobomi». Είναι μια λέξη που δεν έχει καμία ενοιολογική σημασία. Τη χρησιμοποιούσε ένας φίλος μου, σε μια ηλικία που στο μυαλό μας δεν υπήρχαν οι τόσες εξηγήσεις που υπάρχουν σήμερα. Σε μια ηλικία που κυρίαρχο ρόλο είχε το σηναίσθημα και όχι η λογική. Τα βαθειά παιδικά χρόνια δηλαδή, τότε που ζητάγαμε νερό και δεν ξέραμε ούτε πια γράμματα χρειάζονται να σχηματίσουμε για να το φωνάξουμε.