Φτου ξελευθερία... Για όλους!

   Φτού ξελευθερία για όλους λοιπόν... Τελείωσε και επίσημα το ανέκδοτο. Στο τέλος έβγαλε το γέλιο του. Ένα γέλιο ανακουφιστικό από τη μία και σαρκαστικό από την άλλη.

Τα καλοκαίρια μας δουλειά... κι άνεργοι τους χειμώνες!!!

  Το καλοκαίρι του 2013 φτάνει στην κορύφωση του. Και χρονικά, μιας και βρισκόμαστε στα μέσα του Ιούλη και επειδή ξεκινάει το λεγόμενο και high season στις τουριστικές περιοχές που αποταμιεύουν το καλοκαίρι για να βγάλουν μετά το χειμώνα. Τα μεγάλα ξενοδοχεία εξακολουθούν να είναι γεμάτα -ας όψεται το all inclusive πακέτο- και σιγά σιγά ξεκινάνε να γεμίζουν και οι μικρότερες ξενοδοχειακές μονάδες. Οι παραλίες πλέον κατακλύζονται από κόσμο και το μέρος είναι πνιγμένο από Ευρωπαίους -και όχι μόνο- με ψηφιακές φωτογραφικές κρεμασμένες στο λαιμό.

5,10,15,20,25...100, Φτού! και βγαίνω...

 

   Λίγες μέρες-ώρες μείνανε από τη τελευταία πράξη του έργου, του ανέκδοτου καλύτερα. Εδώ και κάμποσο καιρό είμαι στη κατάσταση που λέγεται «άδεια απολύσεως».

Όλοι ίσοι ενώπιον του …. Ποδηλάτου!

     

   Εμβόλιμο άρθρο από τη φίλη και αναγνώστρια του blog Sister of Mercy, μέιντ ίν... Γιού Ές Έιιι!

Κρήτη. Καλοκαιρινή σεζόν. Η εργασία δε σημαίνει πάντα και χαρά...

  Η καλοκαιρινή σεζόν έχει ξεκινήσει για μένα εδώ και 10 μέρες. Κρήτη, νομός Λασιθίου, Άγιος Νικόλαος. Για τους επόμενους 5 μήνες, οι σελίδες της ζωής θα γραφτούν σε Κρητικό έδαφος. Κουράγιο σε όσους θα μείνουν πίσω. Με μεγάλη έκπληξη παρατηρώ ότι το μέρος έχει πολλούς τουρίστες και ας είναι ακόμα Μάιος. Οι προβλέψεις -και οι κρατήσεις- λένε ότι τα πράγματα θα είναι πολύ καλά φέτος για τον τουρισμό. Για μένα που είναι η πρώτη φορά που ξεκινάω τη σεζόν από τις αρχές του Μάη, είναι πρωτόγνωρο να βλέπω τόσους πολλούς τουρίστες. Παρόλο που ο καιρός δεν βοήθησε όλες αυτές τις μέρες. Αυτά όμως δεν τα καταλαβαίνουν οι Ρώσοι, Σκανδιναβοί, Άγγλοι και Γερμανοί. Γουστάρουν και χωρίς καύσωνα. Γιατί δεν γνωρίζουν και από καύσωνα!

Άδεια και... φύγαμε για τελικό!

   

    Άδεια και λίγες μέρες πολιτικής ζωής, στους δρόμους, παρέα με τους φίλους μου, που μου λείψανε. Ο καιρός έχει περάσει και ουσιαστικά μου έχει μείνει λιγότερο από μήνας υπηρετήσιμος.

Λίγο πριν την αναχώρηση...

  Ένας μήνας -και βάλε- απουσίας από το blog. Όχι ότι δεν υπήρχε δραστηριότητα η οποία μπορούσε να μετατραπεί σε κάποιο χαρούμενο άρθρο. Μάλλον δεν μπορούσα να συγκροτήσω τις σκέψεις μου και να γράψω ένα άρθρο με συγκεκριμένο θέμα. Είναι μια περίοδος που έχουν συμβεί ένα σωρό πράγματα, πιθανότατα όμως επισκιάζονται από το μεγάλο -επερχόμενο- γεγονός. Σχεδόν έχει φτάσει η στιγμή της αναχώρησης. Φέτος το πακέτο 'σεζόν σε νησί' μου προσφέρεται στην ολοκληρωτική του μορφή. Από Μάιο μέχρι Οκτώβρη. Πέντε μήνες μακριά από τον μεγάλο μικρόκοσμο μας. Οι 'δεύτεροι' λένε ότι θα κάνω την καλύτερη δουλειά. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ μαζί τους. Η φάση αυτή όμως δεν έχει μόνο πλεονεκτήματα. Έτσι λοιπόν, είμαι στην φάση που απολαμβάνω βροχή συναισθημάτων. Δεν είναι και ότι πιο νορμάλ να πίνεις την μπύρα με το φιλαράκι, ας πούμε, και φεύγοντας να του λες τα λέμε από Νοέμβρη. Έτσι πάει όμως, κάποιοι κάνουν τα κουμάντα τους στάσιμοι, άλλοι τα κάνουν μία εδώ, μία εκεί. Η ουσία είναι να καταφέρνεις να κάνεις όντως το κουμάντο σου.

Τέσσερις μήνες στη νήσο Λέσβο.

  

   Δεν γίνεται να χωρέσω όλου αυτού του καιρού, του μυαλού μου τα μηνύματα. Πολλές στιγμές.
   Τι εγώ καταλαβαίνω με τον όρο «στιγμές».

Λίγο από θάλασσα... και λίγο από βουνό!

  Ήταν Σάββατο βράδυ. Άραζα με παρεάκι στο νέο στέκι στον Κορυδαλλό. Το νέο στέκι είναι το Παράταιρο. Ένα καφενείο που λειτουργεί με τη μορφή αστικού συνεταιρισμού με κοινωνικό σκοπό για αλληλέγγυα οικονομία. Το αποτέλεσμα για τον πελάτη είναι ότι μπορεί να απολαμβάνει ποιοτικό αλκοόλ και ωραία μεζεδάκια σε λογικές τιμές. Δεν υπάρχει το αφεντικό που αρμέγει από παντού τους υπαλλήλους του προκειμένου να έχει το μέγιστο δυνατό κέρδος. Να το επισκεφτείτε!  Κλείνει η παρένθεση για το νέο στέκι. Όπως τα πίνω λοιπόν, εισερχόμενη κλήση από Θωμά. Όταν καλεί ο Θωμάς, έχει πάντα μια καλή πρόταση! Κυριακή πρωί ποδηλατάδα στη Σαλαμίνα όπου και θα συναντήσουμε ένα παρεάκι του σε κάποιο ταβερνάκι! Όνειρο! Πάμε λοιπόν.

Μύρισε καλοκαιράκι!

  Τα προγνωστικά στα δελτία καιρού ήταν μαζί μας. Το Σάββατο θα είχαμε ηλιοφάνεια και η θερμοκρασία ίσως να μας ωθούσε να βάλουμε στην τσάντα ακόμα και μαγιό. Σίγουρα ρακέτα. Κάτι τέτοιες μέρες η βόλτα στην παραλία είναι κανόνας. Η βόλτα κανονίστηκε από την προηγούμενη μέρα μιας και η δίψα για ήλιο, παραλία και ποδήλατο είναι μεγάλη. Έτσι λοιπόν μαζευτήκαμε τα άνεργα -και όχι μόνο- παιδιά και ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας.