Η θηλιά του καπιταλισμού σφίγγει ολοένα και περισσότερο, στο λαιμό ολοένα και περισσότερων κοινωνιών. Στο δικό μας χωράφι, οι αριθμοί που έχει επιφέρει η ακραία επίθεση του καπιταλισμού, δείχνουν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ανεργία στο 27%, ανεργία στους νέους 65%, ποσοστό πλυθησμού που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας 35%, απώλεια εισοδήματος (στα τελευταία έξι χρόνια) 35%, 20.000 άστεγοι στην Αθήνα, 4.000 αυτοκτονίες (η Ελλάδα πρώτη στη σχετική λίστα στην Ευρώπη ενώ πριν 5 χρόνια 'δεν υπήρχαμε' ούτε στις παγκόσμιες λίστες). Και η λίστα των αρνητικών συνεπειών δεν έχει τελειωμό. Παράλληλα, η Υγεία αποδεκατίζεται εις βάρος των πολιτών για να αυξήσουν -ακόμα περισσότερο- τα κέρδη τους οι φαρμακευτικές βιομηχανίες και οι ιδιωτικές ασφάλειες και κλινικές. Αποδεκατίζεται επίσης και η Παιδεία για να συνεχίζουν να πλουτίζουν τα ιδιωτικά φροντιστήρια, οι ιδιωτικές σχολές. Να υπενθυμίσω ότι μιλάμε για κοινωνικά αγαθά που οι πολίτες δικαιούνται δωρεάν. Αντ' αυτού, η δημοκρατία εκτρέπεται προκειμένου να παίρνονται σοβαρότατες και επικίνδυνες αποφάσεις χωρίς πολλά - πολλά. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο... είτε θέλουμε να το ονομάζουμε φασισμό, είτε αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο καπιταλισμός να είναι καλά και το κεφάλαιο ευννοούμενο.
