Απ' όλες τις ημέρες, η Κυριακή μ' αρέσει!

  Η τιτάνια ομάδα ποδηλασίας που ακολουθώ με αγάπη, σεβασμό και ενθουσιασμό τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει τη δραστηριότητα της. Το νορμάλ πρόγραμμα της ομάδας είναι να γίνεται μια βόλτα κάθε μήνα. Πλέον, κάθε Κυριακή ...βγαίνει κίνηση! Ας όψεται Ο ΑΘΛΟΣ. Το συγκεκριμένο project έχει τέτοιο βαθμό δυσκολίας, που καμία προετοιμασία δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι θα τα καταφέρεις. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν θα προετοιμαστείς όσο το δυνατόν καλύτερα. Έτσι λοιπόν, πριν 2 βδομάδες ήταν η Χαλκίδα, σήμερα ήταν οι Άγιοι Θεόδωροι. Την προηγούμενη Κυριακή είχαμε Σούνιο αλλά εγώ δεν ακολούθησα.

Το Μπουρδέλο

   Το μπουρδέλο. Σαν έκφραση..."Τα έχω κάνει μπουρδέλο". Σαν προσδιορισμός χώρου... "Θα πάω στο μπουρδέλο". Σαν ψυχοσωματικός προσδιορισμός... "Είμαι μπουρδέλο". Τρεις διαφορετικές πλευρές ένα νόημα.

Ανοιξιάτικη Κυριακή... Ευκαιρία για Βόλτα!

  Τον τελευταίο -πολύ- καιρό, έλειπε από το ρεπερτόριο μου μια μεγάλη βόλτα με το ποδήλατο. Μία βόλτα-δοκιμασία, μια αποστολή που δεν γνωρίζεις αν μπορείς να την εκτελέσεις. Όχι ότι δεν ήθελα να δοκιμάζω τα ψυχικά και σωματικά μου όρια, απλά οι καταστάσεις έφεραν τα πράγματα έτσι που δοκιμαζόμουν κυρίως σε χώρους εργασίας για να βγάζω το ψωμί. Το καλοκαίρι είναι η ιδανική περίοδος για τέτοιες δοκιμασίες. Το τελευταίο καλοκαίρι όμως είχα να φέρω εις πέρας, την αποστολή 5.5 μήνες δουλειά χωρίς ρεπό. Μετά ήρθε ο χειμώνας... κρύο, βροχές, μικρή διάρκεια ημέρας, δουλειά (πάλι), που χρόνος για να διατηρείσαι σε φόρμα και να βγαίνεις μεγάλες βόλτες.

Σκυλίσια μέρα

  

Αποσυμπίεση....

   Περίοδος ρεκόρ για τη μη συμμετοχή μου στο blog. Είναι η πρώτη φορά που κάνω τόσο καιρό να γράψω, και ελπίζω να είναι και η τελευταία. Για όσους αναρωτήθηκαν που χάθηκα και τι κάνω και δε γράφω κάνα άρθρο, οφείλω να απαντήσω πως, δυστυχώς όλο αυτό τον καιρό δεν έκανα τίποτα ιδιαίτερο -αν έκανα θα είχα και υλικό για γράψιμο- και ο λόγος αποχής μου είναι ότι ...μάλλον με έχει αφήσει άφωνο το μοναδικό Success Story που έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε όσοι παραμένουμε κάτοικοι στο οικόπεδο. Είμαι κι εγώ μουδιασμένος όπως σχεδόν όλοι. Η φάση είναι πιεστική. Με αυτό το κείμενο θα ήθελα να εκτονώσω λίγο την κατάσταση, να αποσυμπιεστώ. Απόλαυσε το!

Άσχημα μαντάτα.

    Τελευταία φορά που ένοιωσα την ίδια ενόχληση ήταν τότε που έφυγε ο Βλάσης Μπονάτσος. Προσωπικά δεν έχω γνωρίσει κανέναν τους, αλλά αυτό το καλλιτεχνικό παρεάκι μου έχει προσφέρει μέσα από τα δρώμενα του πολύ γέλιο και ακόμα περισσότερη τροφή για σκέψη.
    Εξάλλου θεωρώ έναν καλλιτέχνη πετυχημένο όταν χωρίς να τον γνωρίζεις προσωπικά, σου έχει δώσει το χώρο και το χρόνο να τον γνωρίσεις μέσα από τις δραστηριότητες του και τη συνέπειά του.    
    Ένα μικρό αφιέρωμα στη καλλιτεχνική πορεία του Σάκη Μπουλά μέσα από τις ταινίες που έχω δει.

Ζει ανάμεσά μας...

      Ο χρόνος δύσκολα θα περισσεύει και πολύ εύκολα θα χάνεται. Είναι όμως δεδομένο ότι περνάει πάντα με την ίδια συχνότητα. Έτσι ήταν και φυσικά θα είναι, για όλους όσους έχουμε αποφασίσει να ζούμε σε κάτι που ονομάζεται «ΜεγαλούΠΟΛΗ».

 

Η Ντουλάπα της μαμάς

   

    Όλα στο σχέδιο και όλα στο πρόγραμμα.... η φαντασία έχει χαθεί... τη ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ για ένα κουστούμ για ένα κουστούμ. 

Η αποανάπτυξη ως οδός διαφυγής από το έκτρωμα του καπιταλισμού

  Η θηλιά του καπιταλισμού σφίγγει ολοένα και περισσότερο, στο λαιμό ολοένα και περισσότερων κοινωνιών. Στο δικό μας χωράφι, οι αριθμοί που έχει επιφέρει η ακραία επίθεση του καπιταλισμού, δείχνουν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ανεργία στο 27%, ανεργία στους νέους 65%, ποσοστό πλυθησμού που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας 35%, απώλεια εισοδήματος (στα τελευταία έξι χρόνια) 35%, 20.000 άστεγοι στην Αθήνα, 4.000 αυτοκτονίες (η Ελλάδα πρώτη στη σχετική λίστα στην Ευρώπη ενώ πριν 5 χρόνια 'δεν υπήρχαμε' ούτε στις παγκόσμιες λίστες). Και η λίστα των αρνητικών συνεπειών δεν έχει τελειωμό. Παράλληλα, η Υγεία αποδεκατίζεται εις βάρος των πολιτών για να αυξήσουν -ακόμα περισσότερο- τα κέρδη τους οι φαρμακευτικές βιομηχανίες και οι ιδιωτικές ασφάλειες και κλινικές. Αποδεκατίζεται επίσης και η Παιδεία για να συνεχίζουν να πλουτίζουν τα ιδιωτικά φροντιστήρια, οι ιδιωτικές σχολές. Να υπενθυμίσω ότι μιλάμε για κοινωνικά αγαθά που οι πολίτες δικαιούνται δωρεάν.  Αντ' αυτού, η δημοκρατία εκτρέπεται προκειμένου να παίρνονται σοβαρότατες και επικίνδυνες αποφάσεις χωρίς πολλά - πολλά. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο... είτε θέλουμε να το ονομάζουμε φασισμό, είτε αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο καπιταλισμός να είναι καλά και το κεφάλαιο ευννοούμενο.

40 Χρόνια... πολιτικής καπηλείας.

     Ότι λέει ο τίτλος. 40 χρόνια έχουν περάσει από την  εξέγερση του Πολυτεχνείου και 40 χρόνια η πολιτική και δημοσιογραφική ελίτ αυτού του οικοπέδου, προπαγανδίζει μόνο ότι της αρέσει από εκείνη τη μέρα.