Sin City

   Έψαχνα τις προάλλες να βρω το πτυχίο μου του lower. Ένα πράγμα εδώ και δεκατρία χρόνια άχρηστο. Όχι οι γνώσεις, αλλά το πτυχίο ως πιστοποιητικό. Τότε είχα φανταστεί ότι σύντομα για κάπου θα χρειαζόταν, μέχρι προχθές το είχα ξεχάσει ως κατέχων προσόν. Χθες αναγκάστηκα να το ξανά θυμηθώ.

35% Αμοργός...

   Χθες ήταν το πρώτο βράδυ που έπεσα να κοιμηθώ με ανοιχτή τη μπαλκονόπορτα. Τα παντζούρια έτσι και αλλιώς τα έχω ανοιχτά χειμώνα καλοκαίρι μέρα και νύχτα. Άντε ψέματα, το πρωί όταν φεύγω για τη δουλειά τα κλείνω πλέον για να κρατάνε τη ζέστη έξω από το σπίτι. Με αυτό το μικρό τέχνασμα, το καλοκαίρι που μας πέρασε, στο ψυχιατρείο, το ένα και μοναδικό αίρκοντίσιο το ανοίξαμε μόλις δύο φορές! Μια μικρή παρένθεση για να μη στο παίζω ήρωας, το βράδυ που μαζευόμουν αρκετές φορές γύρναγε ένας ανεμιστήρας. 
Που λές... Σήμερα το πρωί σηκώθηκα με μια διεγερμένη όσφρηση από μυρουδιά δυόσμου.

Πέρασε ο πρώτος μήνας... Η Σύνοψη

  Σήμερα είναι το πρώτο βράδυ που θα αράξω σπίτι από τότε που ήρθα στο νησί. Ευκαιρία για κείμενο. Δεν θέλω πολλές κουβέντες αλλά σκέφτομαι πολλά. Τι καλύτερο από το να γράψω, λοιπόν? Ένας μήνας και κάτι μέρες στο νησί... Για πάμε να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό μέχρι τώρα....

Η Καρλότα και το τρίκυκλο...

   Μπαράζ ποδηλατικών επιστολών αυτό το μήνα στο μπλόγκ! Πράγμα που είχε καιρό να συμβεί και φυσικά μας κάνει πολύ χαρούμενους. 
  Αυτή τη φορά η φίλη Γιώτα, ξετυλίγει το κουβάρι της προσωπικής της ιστορίας με το ποδήλατο πιάνοντας το από τα... Παιδικά της χρόνια!
  Φυσικά να θυμίσουμε πάλι ότι... Όποιος/α θέλει... zwhpodilato@hotmail.com

Διλλήματα που έχει η ζωή... Ποδήλατο.

   Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Ίδρωσες έτσι;! «Που θα το πάει πάλι ο μπαγάσας ο Ράκος...», σκέφτεσαι. Έχουμε και λέμε... Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα,

Είσαι έτοιμη; Φύγαμε!

   Το κείμενο που ακολουθεί είναι η μαρτυρία ενός ποδηλατομπαμπά και το ψηστήρι που... Δεν χρειάστηκε να κάνει στη μικρή του κόρη, για να την πείσει να αφήσουν το καροτσάκι για... Το ποδήλατο.

  Παντελή ευχαριστούμε πολύ.

  Υ.Γ. Υπενθυμίζουμε πως όποιος θέλει να μοιραστεί μια δική του ιστορία πάνω στα πετάλια... zwhpodilato@hotmail.com

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα!! Τι, όχι?!

  Αν βάλω τις ημέρες πάνω στον ζυγό της χρονιάς, πλέον ο ζυγός θα κλίνει προς την πλευρά της Κρήτης. Την προηγούμενη χρονιά έζησα εδώ για περισσότερους από 6 μήνες. Φέτος, βρίσκομαι εδώ πιο νωρίς από ποτέ και αν όλα πάνε όπως έχουν υπολογιστεί, πάμε για διαμονή εφτά μηνών.

Μια Τετάρτη με 100χλμ πετάλι (Μέρος 2ο)

   

   Αν δεν έχετε διαβάσει το μέρος 1ο κλείστε το κείμενο και ξεκινήστε από εκεί. Ο μικρός γιος του κυρ Θόδωρα έχει δώσει κατά πολύ την απόλυτη εικόνα της εκδρομής μας και πραγματικά μου έχει δέσει τα δάχτυλα κόμπο. Δε ξέρω τι να γράψω. Κάτι φωτογραφίες και αυτές λίγες και ένα βίντεο έκπληξη έχει εδώ η φάση...!

Μια Τετάρτη με 100 χιλιόμετρα πετάλι.

  Οι μέρες που απομένουν είναι πια λίγες. Από αυτές, οι μέρες που θα έχουν κατάλληλο καιρό για πετάλι, θα είναι ακόμα λιγότερες. Η αυθόρμητη ανάγκη που μας βγήκε για να κάνουμε όσο περισσότερο πετάλι μπορούμε στον χρόνο που έχει απομείνει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτή τη χειμερινή σεζόν δεν κάναμε κάποια ζόρικη βόλτα, μας οδήγησαν στην απόφαση. Μια βόλτα μέχρι τον Μαραθώνα.

minimal life...

    Ζήλεψα από το back2back του Σταυράκου και αναφέρομαι στα δύο κείμενα καπάκι. Παίζει γενικά μια αραιή συνάντηση πλέον με το μπλόγκ. Φταίνε φυσικά και οι ανησυχίες μου -λίγο πολύ όπως όλοι- και το χειρότερο αυτή η γαμημένη μουντάδα με βροχή που με ξεφτίλισε τελείως το τελευταίο καιρό. Κόντεψε να αλλάξει το παρατσούκλι από Ράκος σε νούφαρο. Βίτσιο, ανωμαλία, κακός συγχρονισμός, αλλά η πουτάνα η βροχή καθόταν πάνω από το κεφάλι μου και το τιμόνι του Ζιντάν σαν τα μαύρα σύννεφα στα καρτούν.