«Τι θα κάνει ο κύριος στη κυρία;!»

   Ξημερώματα Κυριακής με βρίσκω να σουλατσάρω στη Κηφισιάς με κατεύθυνση προς... Κηφισιά!. Κανένα πρόβλημα μέχρι εδώ. Είχα φύγει από Χαλάνδρι για επιστροφή στον εξωτικό Κολωνό, εδώ είναι το πρόβλημα. Η απώλεια προσανατολισμού μου, είναι μεγάλη και ύψωσε την εις τη «ν» -(απώλεια προσανατολισμού μου)^ν- , όταν έχει προηγηθεί ένα βράδυ Αστυκρεπάλαιας. Σταματάω καμιά 300ρια μέτρα από το σταθμό της Κηφισιάς, -Αφού πλέον έχω παρατηρήσει ότι κάνω πετάλι αντί να τσουλάω και τα κακόγουστα κτήρια του τέρατος αρχιτεκτονικής Λάμπη Γκοβού έχουν σταματήσει να κοσμούν τη λεωφόρο- και με μαλώνω σε έντονο ύφος.

Το -χαμένο- ραντεβού με την Πυθία στις 29 Φεβρουαρίου

  Ο ποδηλατικός νόμος του φετινού χειμώνα έχει πλέον εδραιωθεί για τα καλά. Της Δευτέρας, θα της γα$*%#( τη μάνα! Όλες οι δυνατές εκδρομές θα γίνουν Δευτέρα. Έτσι, για να την σπάμε στην ημερολογιακή ρουτίνα. Δεν πρέπει να είχαν περάσει 2 ημέρες από την επιστροφή μας από τον Περιοδεύων Θίασο και ήδη είχαμε σκεφτεί την επόμενη βόλτα. Το σήκωνε και η συγκυρία. Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου, την παραπανίσια ημέρα του δίσεκτου έτους, έπρεπε να πάμε στο μαντείο των Δελφών να πάρουμε τον χρησμό! Την ίδια ανάγκη με εμάς ένιωσε και ο Αλέκος κι έτσι έκανε την παρθενική του εμφάνιση σε τιτάνια ποδηλατάδα!

Περιοδεύων Θίασος!!! (Μέρος 2ο)

  

   Το να πετάς τις τρέλες σου και να βρίσκεις καπάκι πρόθυμους ανθρώπους να τις ακολουθήσουν, όπως καταλαβαίνεις, αυτή η πράξη κάνει πολύ καλό στη φάση -Βλέπε Pirate Tour-. Το να φτιάχνεις φανταστικές ιστορίες με το μυαλό σου τις οποίες να βλέπεις να γίνονται κατά κάποιο τρόπο έργο δίνει τον ρεαλισμό που χρειάζεται ο σουρεαλισμός για να υπάρξει.

Περιοδεύων Θίασος!!!

  Ημερολογιακά, βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα του χειμώνα. Στην πραγματικότητα, τις τελευταίες μέρες λίγα πράγματα θυμίζουν χειμώνα. Θερμοκρασίες μέχρι και 19 βαθμούς Κελσίου. Τα μποφόρ κολλημένα επίμονα σε τιμές από ένα έως τρία -στη χειρότερη. Οι παραπάνω τιμές μπορούν να ονομαστούν και 'ιδανικές συνθήκες' για ποδήλατο. Θέλουμε να κάνουμε μια μεγάλη βόλτα. Ικανοποιούμε τις 2 νέες συνθήκες που φαίνονται να γίνονται ικανές και αναγκαίες για τις μεγάλες βόλτες μας. Να είναι Δευτέρα και ο προορισμός να περιλαμβάνει κάποιον αρχαίο χώρο. Και έτσι, καταλήξαμε. Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου παίρνουμε τα ποδήλατα μας και πάμε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου!

Τι έγινε...; Αίγινα!!! (Μέρος 2ο)

   
Τι κοινό μπορεί να έχουν, ένας αρχαίος ναός, ένα χαμένο καράβι, η μέρα που σημειώνεται η μεγαλύτερη νύχτα -Φοβερό ε;! Η μέρα... Που σημειώνεται η μεγαλύτερη... Νύχτα-, οι Αρχαίοι Σουμέριοι, το ποδήλατο, το καλοκαίρι, ένα νησί, το γεύμα των πρωταθλητών, μαγιό με πετσέτες θαλάσσης, κάτι ξινοπούτσιδες υπάλληλοι ακτοπλοϊκής εταιρίας, μια ξινομούνα υπάλληλος του Ο.Λ.Π, η Θεσσαλονίκη, μια μπύρα, τρία σουβλάκια, ένα χαμένο στοίχημα, 18 βαθμοί Κελσίου, ηλιοφάνεια, 21 Δεκεμβρίου... Με μια Δευτέρα...;!

Τι έγινε....? Αίγινα!!!

  Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα. Πλησιάζουν οι 'γιορτές'. Οι συνηθισμένες αλλά και επιθυμητές καιρικές συνθήκες για τη συγκεκριμένη περίοδο είναι το τσουχτερό κρύο και γιατί όχι και τα χιόνια. Όχι και για εμάς όμως. Εμείς είμαστε σε άλλη φάση, έχουμε άλλα γούστα. Επίσης δεν έχουμε μισθωτή σκλαβιά να μας σύρει στην στερεότυπη αντιμετώπιση των ημερών. Άρα θα γίνει κάπως έτσι... Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου, μονοήμερη εκδρομή με τα ποδήλατα στην Αίγινα!

«Πολέμα ψηλέ... Πολέμα!»

   Έπιασε 17 Δεκέμβρη για να βάλει κρύο. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που αισθάνθηκα κρύο. Στο σπίτι, στο ποδήλατο, στη μπάλα, στο σκάφος στο εξοχικό και στη καρδιά. Κρύες μέρες με κρύες διαθέσεις δεν είναι αυτό που θα λέγαμε stp συνθήκες.

Βαρκάδα Δεκέμβρη μήνα...

   Δεν ήταν κάτι καινούργιο. Πλέον κοντεύει να γίνει διαδικαστικού χαρακτήρα. Κάθε φορά είναι και διαφορετικό αλλά στην ουσία, ο σκοπός του είναι ίδιος. Απλά η κάθε φορά, με την επόμενη, έχουν αντίθετη φορά. Σε μπέρδεψα? Θέλω να πω ότι τη μία πάει Πειραιά - Ηράκλειο και την άλλη Ηράκλειο - Πειραιά. Και ξανά πάλι...

Μία βόλτα με απ' όλα!!

  Όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν να μη γίνει η αρχή του διαστήματος ανεργίας και να ξεκινήσει το πετάλι. Από το ένα κείμενο ανά τέσσερις μήνες, περνάμε στο επίπεδο του γραψίματος μέρα παρά μέρα. Το σταυρό μας να κάνουμε να έχουμε δουλειά! Επιβιβαστείτε να σας πάω μια βόλτα!

Το τέλος άλλης μιας εποχής και η εκκίνηση της ελευθερίας

   Όπως στο ποδήλατο, έτσι και στη ζωή όταν ανεβαίνεις μια ανηφόρα είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι μετά θα κατέβεις μια κατηφόρα. Είναι ανάλογα μεγέθη. Όσο μεγαλύτερη, σκληρή και κοπιαστική η ανηφόρα, τόσο μεγαλύτερη, ευχάριστη και με τρελή ταχύτητα η κατηφόρα. Μια τεράστια ανηφόρα της ζωής μου έλαβε τέλος. Έκατσα μία μέρα στο πιο ψηλό σημείο να ξεκουράσω το σώμα μου και τώρα... πάμε για κατηφόρα θανάτου!