Αποστολή 19/11: Το απόλυτο ποδηλατικό κομπαρσιλίκι

   Μετά από μία πολύ κουραστική καλοκαιρινή σεζόν, βρισκόμαστε στη χρονική περίοδο όπου απολαμβάνουμε αυτά που σπέρναμε όλο το καλοκαίρι. Είναι η περίοδος όπου μπορούμε να κάνουμε διακοπές. Και επειδή είμαστε λάτρεις του καλοκαιριού έπρεπε να βρούμε καλοκαίρι μέσα στον Νοέμβρη. Κάπως έτσι βρεθήκαμε στην Κούβα.

   Σε αυτό το κείμενο δεν θα αναλυθούν οι διακοπές στην Κούβα. Εδώ δεν είναι Lonely Planet για να συντάξουμε τουριστικό οδηγό. Εδώ η ζωή …είναι ποδήλατο.

Σα να μη πέρασε μια Δευτέρα (Μέρος 2ο)

   Πάμε λίγες μέρες πίσω...

   Αρχές Οκτώβρη με βρίσκουν σε κατάσταση κλεισίματος της κουζίνας του μαγαζιού που εργάζομαι. Τα μαγειριλίκια έχουν δώσει τη θέση τους στο ατελείωτο καθάρισμα, το οποίο με έχει πάνω σε μια σκάλα, φασκιωμένο με τη μπλούζα μου, μια αυτοσχέδια μάσκα από βαμβάκι και λίγο νερό, τυλιγμένα τα χέρια μου με κάτι παλιό πανιά και να τρίβω με καυστικά νίτρα τις φούσκες της κουζίνας για να καθαρίσουν από ξεραμένα λίπη και λάδια ετών... Στα αυτιά μου το mp3 δίνει το beat που χρειάζομαι ώστε όλα τα σταυροκάντιλα που ρίχνω να πατάνε πάνω του...

Σα να μην πέρασε μια Δευτέρα....

  Γεια σας παιδιά!!! Καλή χρονιά να έχουμε! Όλα δείχνουν πως το φαινόμενο της Δευτέρας θα συνεχιστεί και φέτος, αρχής γενομένης από σήμερα. Συνεπείς-ίσως και πέρα από κάθε φαντασία- στο πλάνο των γούστων μας, σήμερα είχαμε αγιασμό. Οι σουρεάλ καταστάσεις και τα κομπαρσιλίκια ξεκινούν με αυτό εδώ το κείμενο... Κάπου εδώ θα ήθελα να σας θυμίσω: Της Δευτέρας θα της γαμάμε τη μάνα!!

Ο Ράκος το σκασε...

Το βλέπεις εκείνο το βουνό...

   Έχει μπει καλοκαιράκι πλέον ξεκάθαρα. Οι μέρες στην Αθήνα τσουλάνε με μια γαμημένη αναμονή που μου τη σπάει πολύ. Περιμένω και εγώ τέλος Ιούνη αρχές Ιούλη να πάρω τη σειρά μου και να φύγω για το καλοκαιρινό μεροκάματο, αλλά... Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά». Για που;! Για ποιόν/α και για πόσα;!

Αυτά... Άντε γιατί έχουμε και δουλειές!

   Κοντεύει να περάσει ένας μήνας από τη τελευταία ποδηλατάδα μας για φέτος. Ο μικρός γιος βρίσκεται ήδη στη Κρήτη -χωρίς τη Νταλίκα!- και έχει ξεκινήσει τη σεζόν, Ο Ράκος παραμένει -για λίγο ακόμα-, Αθήνα και έχει βγάλει τον Ζιντάν στη δουλειά!

Ο πρώτος κατεργάρης στον πάγκο του!

  Η συνήθεια -που σε καμία περίπτωση δεν- έγινε λατρεία. Έγινε όμως μια επιλογή για να έχω λεφτά να επιβιώνω. Έφτασε και πάλι ο καιρός. Πέμπτο συνεχόμενο καλοκαίρι στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Εισαγωγή και πάλι στο ίδρυμα. Ο προαυλισμός μου τελείωσε. Ο φετινός ποδηλατικός χειμώνας ήταν πολύ δυνατός. Οι εκδρομές της Δευτέρας είναι η συνήθεια που έγινε λατρεία στην πραγματικότητα. Είναι το τελευταίο 'χτύπημα' από το ποδηλατικό δίδυμο πριν την -ποδηλατική- χειμερία νάρκη μου. Προορισμός μας για την τελευταία Δευτέρα... κάπου στο Λουτράκι! Πάμε!!!

3ο έτος...!

   Υπάρχουν διάφοροι λόγοι και αφορμές ώστε να χώσω τα πράγματα που χρειάζομαι μέσα στο backpack και να τη κάνω από τη καθημερινότητά μου για κάποιες μέρες. Οι αιτίες για ένα ταξίδι ξεκινάνε από καθαρά τουριστική φάση και μπορεί να καταλήξει σε ταξίδια ειδικού σκοπού. Ο κοινός παρονομαστής είναι ότι αυτή η ταξιδιάρα ψυχή προς το παρόν καλά κρατεί και δε λέει να σβήσει. Καλό αυτό, το κρατάμε!

Καλοκαίρι, ποδήλατο και θάλασσα...

  Όσο και να μη μου άρεσε αυτό το μικρό χειμωνιάτικο διάστημα μέσα στον Μάρτιο, δεν μπορώ να πω σε καμία περίπτωση ότι έχω παράπονα από τον φετινό χειμώνα σε επίπεδο καιρικών συνθηκών. Ο Μάρτης σε γενικές γραμμές ήταν όντως γδάρτης. Τις τελευταίες μέρες μας πήγε λίγο καλύτερα, ο Ράκος όμως έλειπε από εδώ κι από εκεί για διάφορους λόγους. Εγώ είχα μείνει πίσω και ...έκανα ποδήλατο.

«Τι θα κάνει ο κύριος στη κυρία;!»

   Ξημερώματα Κυριακής με βρίσκω να σουλατσάρω στη Κηφισιάς με κατεύθυνση προς... Κηφισιά!. Κανένα πρόβλημα μέχρι εδώ. Είχα φύγει από Χαλάνδρι για επιστροφή στον εξωτικό Κολωνό, εδώ είναι το πρόβλημα. Η απώλεια προσανατολισμού μου, είναι μεγάλη και ύψωσε την εις τη «ν» -(απώλεια προσανατολισμού μου)^ν- , όταν έχει προηγηθεί ένα βράδυ Αστυκρεπάλαιας. Σταματάω καμιά 300ρια μέτρα από το σταθμό της Κηφισιάς, -Αφού πλέον έχω παρατηρήσει ότι κάνω πετάλι αντί να τσουλάω και τα κακόγουστα κτήρια του τέρατος αρχιτεκτονικής Λάμπη Γκοβού έχουν σταματήσει να κοσμούν τη λεωφόρο- και με μαλώνω σε έντονο ύφος.

Το -χαμένο- ραντεβού με την Πυθία στις 29 Φεβρουαρίου

  Ο ποδηλατικός νόμος του φετινού χειμώνα έχει πλέον εδραιωθεί για τα καλά. Της Δευτέρας, θα της γα$*%#( τη μάνα! Όλες οι δυνατές εκδρομές θα γίνουν Δευτέρα. Έτσι, για να την σπάμε στην ημερολογιακή ρουτίνα. Δεν πρέπει να είχαν περάσει 2 ημέρες από την επιστροφή μας από τον Περιοδεύων Θίασο και ήδη είχαμε σκεφτεί την επόμενη βόλτα. Το σήκωνε και η συγκυρία. Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου, την παραπανίσια ημέρα του δίσεκτου έτους, έπρεπε να πάμε στο μαντείο των Δελφών να πάρουμε τον χρησμό! Την ίδια ανάγκη με εμάς ένιωσε και ο Αλέκος κι έτσι έκανε την παρθενική του εμφάνιση σε τιτάνια ποδηλατάδα!